Li quntara bakûrê Çiyayê Şengalê, li gundê Nixsê yê resen, dîmenek heye ku bîranînên sedsalan di qatên xwe de dihewîne. Di nava vê xaka pîroz û kevnar de, Dara Heso mîna nîşaneke qedîm û şahidekî bêdeng li ber bayê çiya serê xwe rakiriye. Tevî ku çiqilên wê yên hişk û bejna wê ya xwar bîranîna salên dijwar tînin bîra mirov, ew hîn jî bi koka xwe ve bi xaka Şengalê ve girêdayî ye û mîna rûmeteke dîrokî li hemberî asoyê disekine.
Li pişta vê darê, li ser lûtkeya girê ku berê xwe daye asîmanê şîn, Quba Şêşims bi hebeta xwe ya spî diyar dibe. Ev qube, ku dilê bawerî û ronahiya Êzidiyatiyê ye, mîna stêrkekê li ser gundê Nixsê dibiriqe û sînorê di navbera erd û ezmîn de xêz dike. Têkiliya di navbera Dara Heso û Qubê de, çîroka maynde ya girêdana mirov bi xweza û pîroziyê re vedibêje. Zinarên çiyê û riya ku ber bi qubeyê ve diçe, nîşan didin ku tevî hemû dijwariyan jî, ev xak hîn jî cihê lêgerîna aramî û heqîqetê ye. Ev dîmen, ne tenê wêneyekî xwezayê ye, lê belê rûyê berxwedan û manê ye ku ji kûrahiya dîroka Şengalê tê û ber bi siberojê ve diçe.
